യാത്ര

ഇരുമിഴികളാൽ നാം കാണും ലോകമിന്നകലെ
ഞൊടിയിടയിൽ ദൂരെ മായും നഗര നാട്യങ്ങൾ
ഇടവഴിയിൽ കാത്തു നിൽക്കും വീണപൂവുകൾ
ഇനി നുകരാം ഈ നാടിൻറെ നെറുകെയിൽ ഒഴുകും തേൻ.

കിന്നാരം ചൊല്ലി ചാരത്തെത്തും മിന്നാമിന്നികൾ
വഴിയാകെ വെട്ടം തൂകി കൂടെക്കൂടും
ഈ പൂവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉറങ്ങുന്ന പാട്ടുകേൾക്കാൻ
നിലാവിന്റെ തണലിൽ പാറി ശലഭങ്ങളെത്തും.

ഒരായിരം കഥകൾ പറയാതെ അറിയും മഞ്ചാടികുന്ന്.
അവിടെ, പുലരിക്കൊരു പൊൻപ്രഭ തീർക്കും ഇളംവെയിൽ .
നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന പാൽകുടം ഏന്തി പെണുങ്ങൾ
പൊന്നു വിളയും വയൽവരമ്പത്തൂടെ ഓടിമറയുന്നു .

അന്തി നേരമാവുമ്പോൾ നെഞ്ചിനുള്ളിലെ നൊമ്പരം
പകർന്നെടുത് ഇലയിട്ട് അവരോന്നായ് പാടും
ഈ നാടിൻറെ നിഷ്കളണ്ടത അങ്ങനെ
വിളിച് ഓതുന്നൊരു പാട്ട് .